Wyszkowska stacja kolejowa i jej okolice

Wyszkowska stacja kolejowa – 25 sierpnia 1944. Wyk. graf. tablo – Piotr Kosiński

Dziś prezentujemy wykonane przez nasz zespół tablo, którego głównym elementem jest zdjęcie lotnicze przedstawiające wyszkowską stację kolejową w dniu 25 sierpnia 1944 roku. Aby przybliżyć Państwu jak wyglądała stacja oraz tereny do niej przyległe w tamtym okresie, w tablo umieściliśmy zdjęcia najważniejszych elementów tego terenu. Zdjęcia pochodzą z lat 40., 50. i 60.

Gen. Aleksander Jerzy Narbut-Łuczyński i jego związki z Wyszkowem

Aleksander Łuczyński – generał brygady, nowo mianowany dowódca OK V Kraków – 1930; źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe.

Rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości jest okazją by przedstawić sylwetkę gen. Aleksandra Jerzego Narbut-Łuczyńskiego, kawalera Orderu Wojennego Virtuti Militari, najwyższej rangi piłsudczyka związanego z Wyszkowem.

Czytaj dalej Gen. Aleksander Jerzy Narbut-Łuczyński i jego związki z Wyszkowem

Stacja Wyszków – Historia kolei na ziemi wyszkowskiej (1) – okres 1894 – 1913

most-1897-1
Pierwszy most kolejowy w Wyszkowie, widok od strony miasta. Rys. ze zbiorów autora.

Podstawą w projektowaniu i budowie linii kolejowych w Królestwie Polskim była lokalizacja ważnych obiektów strategicznych. Polityka prowadzona przez Cesarstwo Rosyjskie, przyczyniła się do przekształcenia Królestwa Kongresowego w obszar obronny przed zachodnimi państwami Europy. Ważną rolę w „militaryzacji” ziem polskich w czasie zaborów odegrał transport kolejowy, który mimo swojego pierwotnego strategicznego przeznaczenia, znacząco wpłynął na rozwój ekonomiczny i proces urbanizacji niektórych miast oraz osad.

Czytaj dalej Stacja Wyszków – Historia kolei na ziemi wyszkowskiej (1) – okres 1894 – 1913

W ogóle się nie starałam – część 2

Zespół teatralny wyszkowskiej huty szkła (Feliks siedzi w środku) – Wyszków, 1948

Karczmarczykowie – rodzina dobrego krawca

Władysław Feliks Karczmarczyk urodził się w Makowie Mazowieckim, gdzie jego ojciec Władysław był krawcem (matka – Zenobia z Sitarskich). Miał czterech synów. Najstarszy był Mieczysław Jerzy (ur.1905) – oficer w 13 pułku piechoty w Pułtusku, wojnę spędził w oflagu Murnau, potem Władysław Feliks (ur.1907), następnie Stanisław Wojciech (1910-1996), który skończył AWF i był nauczycielem w technikum kolejowym na Pradze, a najmłodszy był Kazimierz (ur.1916) – oficer artylerii. Całą rodziną przenieśli się do Pułtuska, bo tam była dobra szkoła średnia, do której mogli uczęszczać ich synowie.

Czytaj dalej W ogóle się nie starałam – część 2

W ogóle się nie starałam – część 1

Agata i Feliks – Wyszków, sierpień 1938

Warszawskie osiedle Rakowiec uchodzi dzisiaj, po latach architektonicznej degrengolady stołecznej tkanki miejskiej, za jedno z lepiej zaprojektowanych i najbardziej przyjaznych do życia blokowisk stolicy.  Prostopadle  poustawiane budynki poszukają słońca, które wytrwale skrywa przed nimi bujna roślinność. Z okien wyglądają ludzie ciekawi kolejnego przybysza, który  przemyka osiedlem. Nie idę jednak dalej, gdyż jestem u celu. Badawcze spojrzenie zza firanki zapamiętuje moją nieznaną mu twarz, domofon odpowiada –Proszę na górę, już do Pana wychodzę.  Idąc przestronną klatką schodową, niemal koliście otoczoną mieszkaniami, wyobrażam sobie jak dwa miesiące wcześniej, 5 lutego 2016 roku, tą samą klatką szli uroczyście z kwiatami urzędnicy Urzędu Dzielnicy Ochota. Tamtego dnia minęło dokładnie sto lat odkąd przyszła na świat nasza gospodyni pani Agata Karczmarczyk z domu Cudna.

Czytaj dalej W ogóle się nie starałam – część 1